احیا

عنوان مقاله : مقايسه تطبيقي وچگونگي الگويابي شهر نراق از اصفهان دوره صفوي

چكيده:

ناحيه مركزي ايران كه شهر نراق و اصفهان در آن واقع شده اند داراي سابقه سكونت ديرينه است،با شناخت بستر طبيعي و مستندات تاريخي كه به طور كلي مراحل توسعه روستا و شهر را توصيف نموده اند در كنار مطالعات كالبدي فضايي بافت تاريخي موجود مراحل استقرار و توسعه شهر قابل بازشناسي است.عليرغم ويژگيهاي مشترك استقرار اين منطقه ،‌هر سكونتگاه به فراخور خرده اقليم حوزه پيراموني و شرايط اجتماعي حاكم بر آن ويژگيهاي منحصر به فردي يافته است؛در دوره صفوي با رشد راههاي بازرگاني همراه با تغييرات نظام اجتماعي بسياري از شهرهاي ايران مركزي دستخوش تغييراتي گرديد و مركز شهري با پيروي از الگويي كه در پايتختهاي صفوي تكوين يافته است تحت تأثير عنصر خطي راه قرار مي گيرد. در اين مقاله سير تحول شهر نراق از لحظه استقرار تا دوران صفوي بيان شده است و ويژگيهاي آن در سه مرحله استقرار ،‌پيش از صفوي و در دروان صفوي با شهر اصفهان موضوع مقايسه قرار گرفته است.

مقدمه: در كنار بافت تاريخي شهرهاي مهم همچون مراكز استانها و كلانشهرهاي با سابقه سكونت طولاني شهرهاي كوچكتري هستند كه در بازه اي از تاريخ نقش مهمي را درنظام تمدني زمان خود عهده دار بوده اند،‌به سبب عوامل تعيين كننده مشترك و ارتباطي كه در ميان جوامع انساني وجود دارد علوم ،‌ الگوها و روشهاي مختلف توسعه شهري نيز همانند فرهنگ و زبان گسترش مي يابند. به سبب اينكه در مورد شهر اصفهان تا بحال مقالات و كتب بسياري منتشر شده سعي شده است در اين مقاله تنها به گزيده ويژگيهاي آن اشاره ، و تحولات شهر نراق بيشتر تشريح شده و با اصفهان مقايسه شده است.